مختار : ﺗﻮ ﭼﺮﺍ ﺍﺯ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﻋــﺸﻖ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﯼ؟
ﮐﯿﺎﻥ : ﺭﺍﻩ ﮔمـ ﮐﺮﺩمـ ﺍﺑﻮ ﺍﺳﺤﺎﻕ....
ﻣﺨﺘﺎﺭ : ﺭﺍﻩﺑﻠﺪﯼ ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﻨﺪ، ﻧﺎ ﺑﻠﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻩ؟
ﮐﯿﺎﻥ : ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑـﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧـﺪ ﺍﺯ ﺑﯿﺮﺍﻫﻪ ﺭﻓﺘﻢ، ﻫﺮ ﭼﻪ ﺗﺎﺧﺘﻢ ﻣﻘﺼﺪ ﺭﺍ ﻧﯿﺎﻓﺘﻢ،
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﯿﻨﻮﺍ ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺧـﻮﺭﺷﯿـﺪ ﺑﺮ ﻧﯿــﺰﻩ ﺑـﻮﺩ...
ﻣﺨﺘﺎﺭ :
ﺷﺮﻁ ﻋــﺸﻖ ﺟــﻨﻮﻥ ﺍﺳﺖ ، ﻣﺎ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﺪﯾمــ ، ﻣﺠﻨﻮﻥ ﻧﺒﻮﺩﯾمــ ........
.gif)
اگر بخواهی همهجا باشی و به وسعت لحظهها باشی؛ یا نه حتی اگر بخواهی باشی و در خاطرهها بمانی، باید مهربانی را بیاموزی و مهربان باشی. مهربانی یعنی محبت، لبخند، احترام، گذشت .آنهم از نوع حقیقی. حقیقی یعنی چشمانت محبت کند، چشمانت بخندد، چشمانت احترام بگذارد و چشمانت گذشت کند و این مرتبه، مرتبه صداقت و راستی است.
میگویند باورگذشتگان بر آن بود که چشم دریچه روح است. از آن رو بود که مردمان قومی، مجسمههایشان را با چشمانی درشت میساختند. آنقدر بزرگ که غیرطبیعی مينمود. ولی آنها میدانستند هرچیزی به چشم برسد حقیقی است، از صافی گذشته و تظاهر و تفاخر ندارد، حقیقی است و بیریا.
و خوب میدانیم که چشمدروغگو نیست. چشم حقیقت را ميبیند و تنها راه
فرار از حقیقت آن است که چشمانت را به روی آن ببندی. اگرنه وظیفه چشم دیدن
است، دیدن حقیقی...
چشمانت را نمیتوانی وادار کنی چیزی بگوید که باور ندارد، که واقعی نیست.
پس از روحت شروع کن. از آنجا که چشمه است و باید پاک باشد و بجوشد، پاک
بجوشد. از آنجا که شروع کنی، غلغلهای آنچه میجوشد پاک است و پاککننده.
ناصافیها را میبرد و ناپاکیها را میشوید.
پس مهربانی را باید از چشمه شروع کرد و به چشم رساند. آن زمان است که نیات ما در باور میگنجد، در عمل کارآمد میشود و هیچ شبهای ندارد.
═══════ ೋღ☃ღೋ ═══════
این روزها حال و هوای شهرهامون، حال و هوای محرم را پیدا كرده است. بیرقهای عزای "یا حسین" بر سردر خانهها و مغازهها و اماكن مختلف برافراشته شده و با دیدن آنها دلها هوایی میشوند. باز محرم رسید و لباس مشكیها مهیًا، جهت به تن رفتن عاشقان و عزاداران امام حسین علیهالسلام شدهاند. بغضها گلوی محبین حضرتش را میفشارند و قلوبشان تنگ و نالان شده است.
و این نوا شنیده میشود:
باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
═══════ ೋღ☃ღೋ ═══════
پ ن :
التماس دعای مخصوص در شبهای ماتم اهل بیت علیهم السلام
شـادی امــروزم را بـه خـاطــر نـادانـی دیـروزم از دسـت دادم.
خـداونـدا نـادانـی امروزم رابگیـر تـا شـادی هـای فردایـم را از دسـت نـدهـم.
+
بـایـد تـلاش کـنیـم مـیـــان بــودن و نـبــودن مـــان تـفــاوتـــی بـاشـد .
+
آرامـش گـاهـی مـحصـول تفـکــر درسـت نـیـستــــ!
هنــر نینـدیـشیـدن بـه انـبـوه مـسـائلـیسـت کـه ارزش انـدیشـیدن را نـدارنـد.
+
هـرگـز از کـسـی کـه همیشـه بـامـن مـوافـق بـود چـیـزی یـاد نـگــرفـتـم.
لــذت و لـــذت نــمــا !
واگــویه ای از یکــ حدیث شـریفــ!
حضرت رضا عليه السّلام فرموده است:
از لذتهای دنيوى سهم و قسمتی براى كاميابى خويش قرار دهيد و خواسته های دل را از راههاى مشروع برآوريد، مراقبت كنيد در اين كار به مردانگى و شرافتتان آسيب نرسد و دچار اسراف و تندروى نشويد. تفريح و سرگرميهاى لذتبخش ، شما را در اداره زندگى يارى ميكند و با كمك آن بهتر بامور دنياى خويش موفق خواهيد شد.
عن الرّضا عليه السّلام:
اجعلوا لانفسكم حظّا من الدّنيا باعطائها ما تشتهى من الحلال و ما لا تثلم المروّة و لا سرف فيه و استعينوا بذلك على امور الدّنيا. بحارالانوار، ج75، ص321
حقیقت اینست که انسان نمیتواند بدون محرکات بیرونی و درونی به سر ببرد؛ چه خوشایند باشند،
چه ناخوشایند ؛ و از این میان طبیعی است که گرایش انسان سالم به سوی محرکاتی
است که ....
خـوشـبخـتی با چه کسـی!
انتخـاب با شماست.
آنچه که موجب شد تا این پست از وبلاگم بنگارش درآید مطالعه نوشتاری از استاد شهاب مرادی _ که در پاسخ به سوال یکی از مخاطبان وبسایت وزین شان مرقوم داشتند _ بوده که پاسخ کوتاه آنجناب،انگیزه خوبی برای بیان وپاسخ اجمالی به یکی از سوالات مهم گشته است.
پرواضح است هر جوانی که گام در مسیر این انتخاب گذاشته ، سوالاتی را همراه خود دارد همچون چگونه ؟ و با چه معیاری ؟ و آیا او گره خوشبختی من را میتواند باز کند؟
و چه انتخابی مهمتر از این انتخاب که بلاشک یکی از مهمترین و حساس ترین انتخابهای زندگی هرشخصی ست که تمام مراحل و انتخابهای زندگی او تحت الشعاع این انتخاب قرار خواهد گرفت انتخابی بنام انتخاب همسر و شریک یک عمر زندگی!
سخن را اینگونه پی بگیرم که گاهی، وقتی که خواستگاری می آید، دختر نمی تواند از مجموعه حسن ها و عیب های او به این نتیجه برسد که بالاخره این مرد او را خوشبخت می کند یا نه. این در حالی است که رسیدن به خوشبختی، اولین و مهم ترین آرزوی هر فردی است.
