جمـال ذاتــــی یـا اکتــسابـی ؛ کـدامیـک؟ نمـایـانـدن آن بـه چـه قیمـت؟
با اجازه گل پسرا بسم الله؛
اگه یه نگاه کوچولو به جامعه بندازیم میبینیم که این روزا آرایش کردن برای دخترا کاملاً عادی شده و بعضی از اونا اصلاً نمیتونن بدون آرایش باشن چون فکر میکنن آرایشه که اونا رو زیبا نشون میده.
حالا درسته که یه خورده آرایش هیچ اشکالی نداره اما اینو هم قبول کنیم که آرایش زیاد هم اصلاً جالب نیست آخه تجربه نشون داده که برای آقایون زیبایی طبیعی همیشه بسیار جذابتر و موندگارتر از صورت نقاشی شده هست .
نمیدونم چرا نمیخوان باور کنن که زیاد آرایش کردنشون مثل این میمونه که میخوان چیزی را روی صورتشون پنهون کنن که دوست ندارن طرف مقابلشون ببینه.
باید دخترا اینو بپذیرن که اگه خودتون اینطور فکر میکنید، مطمئناً یه مرد هم همین فکر را نسبت به شما خواهد کرد.
گاهی وقتا عدم اطمینان ما به خودمون باعث میشه که تظاهر کنیم کسی هستیم که نیستیم. باید دست از این بدلی بودن برداریم و اجازه بدیم طبیعت روند خودشو داشته باشه. اگر خودتون فکر نکنید که زیبا هستید، چه با آرایش و چه بدون آرایش، هیچوقت زیبا نخواهی بود . همه آدمها از درون و بیرون زیبا هستند، بااینکه خداوند ما را متفاوت خلق کرده ، همه ما خاص هستیم که باعث زیبا بودن ما میشه.
معتقدم که هیچکس زشت نیست، زشتی فقط یک واژه هست. اما زیبایی همه آن چیزیه که ما را احاطه کرده ، از همان لحظهای که چشمهایمون را باز میکنیم و تا آن لحظهای که اونا را میبندیم. عادت کنیم که خودمون رو زیبا خطاب کنیم و هیچ آرایشی باعث نشه این حس در ما ایجاد بشه که زیبا هستیم.
شهید مطهّری ره درباره آثار غریزه خصیصه تبرّج و خودنمایی و نیز اختصاص آن به زنان میگوید:
«اما علت اینكه در اسلام دستور پوشش اختصاص به زنان یافته است، این است كه میل به خودنمایی و خودآرایی مخصوص زنان است. از نظر تصاحب قلبها و دلها، مرد شكار است و زن شكارچی؛ همچنان كه از نظر تصاحب جسم و تن، زن شكار است و مرد شكارچی. میل زن به خودآرایی از این نوع حس شكارچیگری او ناشی میشود. این زن است كه به حكم طبیعت خاص خود، میخواهد دلبری كند و مرد را دلباخته و در دام علاقه خود اسیر كند، انحراف تبرّج و برهنگی از انحرافهای مخصوص زنان است و دستور پوشش هم برای آنان مقرر گردیده است.»(1)
پس یكی از ویژگیهای مهم زنان، خصیصه تبرّج و خودنمایی هست كه به صورت غریزی و طبیعی دراونها وجود دارد.
قرآن در دو آیه از آیات حجاب، از تبرّج و خودنمایی زنان صحبت كرده و آن را محدود به محیط خانواده كرده است. در یك جا میفرماید: (وَلاَ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَی) (2) ای زنان (در برابر نامحرم) ظاهر نشوید و خودنمایی نكنید؛ مانند خودنمایی دوران جاهلیت نخستین؛ در آیه دیگر میفرماید: (غَیْرَ مُتَبَرِجاتٍ بِزینَهٍ) (3) زنان، (در برابر نامحرمان) با زینتها و آرایشهایشان خودنمایی نكنند.
هرچند که با توجه به رخدادهای جامعه مون وجود این غریزه برای متمایل كردن مرد ـ جنس مذكر ـ به زن ـ جنس مؤنث ـ است تا بدینوسیله، مقدّمات ازدواج و زندگی مشترك را بین آنان فراهم كند.
1ـ مرتضی مطهری، نظام حقوقی زن در اسلام، تهران، صدرا، 1379، ج 19، ص436
2_ احزاب - 33
3 -نور - 60
