خواهی که سخت وسست جهان بر تو بگذرد

بگذر زعهد سست و سخنهای سخت خویش

 یکی از گلایه هایی که خداوند ازانسان می کند و در چند جای دیگر به آن سفارش و تأکید کرده « وفای به عهد » است.  خداوند درسورۀ بقره می گوید:
يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُواْ بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ

ای بنی اسرائيل ، نعمتی را که بر شما ارزانی داشتم به ياد بياوريد
 و به عهد من وفا کنيد تا به عهدتان وفا کنم و از من بترسيد.




  امشب که این آیه را می خواندم حال عجیبی پیدا کردم. تصور کن! کسی که خالق است، قادر است، جباراست، همه چیز ملک اوست، می گوید به عهدتان وفا کنید تا من هم به عهدم وفا کنم. 
می گویند: خداوند در عالم ذر از فرزندان آدم پیمان گرفت موخودشان را برخودشان شاهد گرفت و گفت:
«آیا من رب شما نیستم »؟
و ما که فرزندان آدم هستیم گفتیم :بلی! 

هرچند این قصه ، غصه هزاران ساله خداست با بشر اما برایم سخت است باور اینکه چطور و چه زود بر عهد و پیمان 22 ماده ای خود با خدایم در شب لیله الرغائب امسال که تازه چند شبی از آن فاصله گرفته ایم نمانده ام .....سخت است باور اینکه شبها و روزهای رجب درحال سپری شدن است و من بعهدی که با خدایم بستم تا رجب و شعبان و رمضان امسالم متفاوت از سالهای قبل باشد اما من همان ابراهیم قبل ماه رجبم و عهدنامه ام لای کتابم نظاره گر اعمال و پیمانهای انجام نداده منن  و اگر کاری صورت گرفته به همون روزهای ابتدایی برمیگرده ....

دوستان خوب حضرت دوست!

براستی چه شده که یادمان رفته؟چه شده که فراموش کرده ایم؟ چه شده که به عهدمان وفا نمی کنیم؟آیا یاغی وطاغی شده ایم؟ 

واگربه عهدمان وفا نمی کنیم! پس چرا آن زمان که از همه جا رانده و مانده شده ایم و تمام سببها ناکار شده اند ودستمان ازهمه جا بریده می گوییم خدا!!!!! 

مگر ما به عهد خود وفا کرده ایم که انتظارداریم خدا به عهدش وفا کند؟ چطوروقتی که درمانده ایم وگرفتار،خدا هست؟اما وقتی که همین خدا ازگرفتاری نجاتمان می دهد،یادمان رفته ومی گوییم(نغوذ باالله)کو خدا؟نمی بینم؟گمان نمی کنم خدایی باشد.!

روزی شخصی به امام صادق می‌گوید: خداوند می‌فرماید" اُدعُونِی اَستَجِب لَكُم" و حال آنكه ما دعا می‌كنیم ولی چیزی برایمان مستجاب نمی‌شود؟

امام فرمودند: شما به عهدی كه خدا با شما بسته بود وفا نكردید چرا كه خداوند بلند مرتبه گفته "شما به پیمان من وفا كنید تا من نیز به پیمان شما وفا نمایم، أوفوا بعهدی أوف بعهدكم"به خدا قسم اگر شما به خدا وفا‌دار بودید خدا نیز به شما وفا می‌كرد.

 ای وای بر ما و بر این سست عهدی ما  ....