تـاخیـــر در تـوبـه!

حضرت امام محمد تقى عليه السلام فرمودند:
تأخير در توبه و پشيمانى، غرور است، ادامه تأخير، حيرت است و سرگردانى، امروز و فردا كردن با خدا، هلاكت است و تكرار گناه، ايمنى از مكر خداست"و از مكر خدا جز زيانكاران ايمن نباشند"
«تحف العقول،صفحه 729»
--------------------------•¤✿¤•--•¤✿¤•-------------------------
حضرت عبد العظیم حسنى از حضرت جواد (علیه السلام) از حضرت رضا (علیه
السلام) از موسى بن جعفر (علیه السلام) از حضرت صادق (علیه السلام) روایت
مى کند که در پاسخ عمرو بن عبید که از حضرت پرسید: گناهان کبیره کدام است؟
و امام تمام گناهان کبیره را از قرآن مجید براى او بیان کرد، از جمله ى کبائر فرمود: امن از مکر الله است.
از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است:
وقتی که آیه «و الذین إذا فعلوا فاحشة أو ظلموا أنفسهم ذکروا الله فاستغفروا لذنوبهم و من یغفر الذنوب إلا الله»: و آنها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند یا به خود ستم کنند، به یاد خدا افتاده، پس برای گناهان خود طلب آمرزش می کنند. و کیست جز خدا که گناهان را ببخشد»(آل عمران/ 135) نازل شد، ابلیس بالای کوهی در مکه رفت و با صدای بلند فریاد کشید و سران لشکرش را جمع کرد. گفتند: ای آقای ما! چه شده است که ما را فرا خواندی؟ گفت: این آیه نازل شده (آیه ای که پشت مرا می لرزاند و مایة نجات بشر است. ) چه کسی می تواند با آن مقابله کند؟
یکی از شیاطین بزرگ گفت: من می توانم، نفشه ام چنین است و چنان. ابلیس طرح او را نپسندید. دیگری برخاست طرح دیگری داد که آن هم مقبول نیفتاد. در اینجا «وسواس خناس» برخاست و گفت: من از عهده آن برمی آیم. ابلیس گفت: از چه راه؟ گفت: آنها را با وعده ها و آرزوها سرگرم می کنم تا آلوده گناه شوند و هنگامی که گناه کردند، توبه را از یادشان می برم. ابلیس گفت: تو می توانی از عهدة کار برآیی و این مأموریت را تا دامنه قیامت به او سپرد».
--------------------------•¤✿¤•--•¤✿¤•-------------------------
مردى از امیرمؤمنان على(علیه السلام) درخواست موعظه کرد،
آن حضرت به او فرمود:
«لا تکن ممن یرجوا الاخرة بغیر العمل و یرجى التوبة بطول الامل»؛
از کسانى مباش که بدون عمل، امید سعادت آخرت را دارند، و توبه را با آرزوهاى دراز به تاخیر مى اندازند.
نیز فرمودند: «لا دین لمسوف بتوبته»؛ آن کس که توبه را به آینده موکول مى کند، دین ندارد.
--------------------------•¤✿¤•--•¤✿¤•-------------------------
محمد همدانى مى گوید، از حضرت رضا (علیه السلام) پرسیدم:
چرا خدا، فرعون را غرق کرد، با این که ایمان آورد و به توحید اعتراف کرد؟
آن حضرت در پاسخ فرمود:
«لانه آمن عند رؤیة الباءس، و الایمان عند رؤیة الباس غیر مقبول»؛
زیرا فرعون هنگام دیدن عذاب، ایمان آورد. و ایمان در این هنگام پذیرفته نیست.